• Καμία Κυριακή εργάσιμη! – Ο ελεύθερος χρόνος είναι δικαίωμα

Οι Νοέμβρηδες δεν τελείωσαν…53 χρόνια μετά, το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» παραμένει επίκαιρο!

Πενήντα τρία χρόνια μετά την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973, το Πολυτεχνείο εξακολουθεί να μας θυμίζει πως τίποτα δεν είναι ανίκητο. Πως η ιστορία αλλάζει όταν οι άνθρωποι αποφασίζουν να σηκώσουν το κεφάλι, να οργανωθούν και να αγωνιστούν.

Τότε, μέσα στη σκοτεινιά της δικτατορίας, οι φοιτητές, οι εργάτες και ο λαός αψήφησαν τον φόβο, αμφισβήτησαν τους «μονόδρομους» και άνοιξαν δρόμους ανατροπής.

Σήμερα, το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» αποκτά ξανά το δικό του σύγχρονο περιεχόμενο.

Σε έναν κόσμο όπου ο πλούτος συσσωρεύεται στα χέρια των λίγων, ενώ οι εργαζόμενοι δυσκολεύονται να ζήσουν από τον μισθό τους. Η στέγη γίνεται πολυτέλεια, η δημόσια παιδεία και υγεία υποβαθμίζονται, τα εργασιακά δικαιώματα χτυπιούνται και οι νέοι άνθρωποι βλέπουν το μέλλον τους να στενεύει.

Την ίδια ώρα, ολόκληρες περιοχές γίνονται  ορμητήρια του ΝΑΤΟ,  η ΕΕ προωθεί την πολεμική οικονομία με δισεκατομμύρια να κατευθύνονται στους πολεμικούς εξοπλισμούς, ενώ η γενοκτονία στην Παλαιστίνη και οι πολεμικές επεμβάσεις κάνουν την ανάγκη για ειρήνη, διεθνιστική αλληλεγγύη και κοινό αγώνα των λαών ακόμη πιο επιτακτική.

Κι όμως, οι λαοί δεν μένουν σιωπηλοί! Από τη Γαλλία μέχρι την Αλβανία και την Ισπανία, η νεολαία και οι εργαζόμενοι βγαίνουν στους δρόμους, διεκδικώντας μόρφωση, δουλειά, στέγη και ζωή με αξιοπρέπεια. Αποδεικνύουν ότι η οργή μπορεί να γίνει συλλογική δύναμη.

Δεν είναι τυχαίο ότι επιχειρούν να μετατρέψουν το Πολυτεχνείο σε μια ακίνδυνη, αποστειρωμένη επέτειο. Η φετινή απόφαση της Πρυτανείας του ΕΜΠ, με κλειδωμένες αίθουσες, περιορισμένους χώρους εκδηλώσεων και ασφυκτικό ωράριο πρόσβασης, είναι αποκαλυπτική. Θέλουν να τιμούν την εξέγερση, αρκεί να μην ακούγεται η φωνή της!

Όμως το Πολυτεχνείο δεν χωρά σε απαγορεύσεις, περιφράξεις και επετειακές τελετές. Η μνήμη του ανήκει στους ανθρώπους που αγωνίζονται, όχι σε όσους προσπαθούν να την αδειάσουν από το περιεχόμενό της.

Ζει στους αγώνες για συλλογικές συμβάσεις, αυξήσεις στους μισθούς, δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία. Στην πάλη ενάντια στον πόλεμο, τον αυταρχισμό, τον ρατσισμό και τον φασισμό. Ιδιαίτερα σήμερα, απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς, το «Δεν θα περάσει ο φασισμός» γίνεται ξανά επιτακτικό.

Ζει στη συλλογική δράση και την αλληλεγγύη που γεννιούνται καθημερινά στους χώρους δουλειάς, στις σχολές και στις γειτονιές μας, κρατάμε ζωντανό το μήνυμα της εξέγερσης.

Γιατί το Πολυτεχνείο δεν είναι μόνο μια μνήμη που τιμάμε. Είναι ένα νήμα που μας συνδέει με τους αγώνες του χθες και μας καλεί να συνεχίσουμε σήμερα.

Το μέλλον δεν χαρίζεται. Κερδίζεται με συλλογικούς αγώνες!

Την Τρίτη 17 Νοέμβρη, όλες και όλοι στην πορεία του Πολυτεχνείου!

Δείτε επίσης:

This entry was posted in Δελτία Τύπου, Κείμενα Λέσχης